Ankara'da bir emekli düşünün. Adı önemli değil, çünkü bu ülkede adı artık "dosya numarası" olmuş binlerce insandan biri. Kredi çekmiş. Evladınadüğün yapmış, evine bir buzdolabı almış. Ayda 3 bin lira taksidi var. Bir ay hastalanmış, ilaç parasını yetiştirememiş, taksidi 12 gün geciktirmiş. 12 gün! 12 gün sonra telefonu çalmış. Arayan banka değil. Banka çoktan onu satmış. Arayan, adını ilk kez duyduğu bir şirket. Telefondaki ses, "Borcun bize geçti. Bugün ödemezsen yarın evine geliyoruz, eşyalarını alıyoruz" diyor. Adam şaşkın. "Ben borcu bankaya aldım, siz kimsiniz?" diyor. Cevap hazır: "Artık bize borçlusun." Sonra ne mi olmuş? Her gün 15 kez aranmış. Sabah 8'de, akşam 10'da. Kızı aranmış. "Babanız borçlu, söyleyin ödesin" denmiş. İş yerindeki eski arkadaşları aranmış. Adam utanmış. Sokağa çıkamaz olmuş. Tansiyonu çıkmış, hastaneye düşmüş. İşte size Türkiye'nin tahsilat düzeni. Bu bir hikaye değil, bu ülkede her gün yaşanan bir işkencedir. Buna bankacılık demeyin. Buna finans demeyin. Buna ekonomi hiç demeyin. Bunun adı düpedüz modern mafyacılık.
Üzerine takım elbise giydirilmiş, kravat takılmış, plazaya oturtulmuş,acımasız bir zorbalık düzenidir. Banka vatandaşa kredi verirken melek kesilir. "Yanınızdayız" der. "Hayallerinize ortak oluyoruz" der. Yalan! Hayallerine değil, maaşına, evine, geleceğine ortak oluyorlar. Vatandaş bir taksit geciktirsin. O melek maskesi düşer. Gerçek yüz ortaya çıkar. Banka artık ortada yoktur. Çünkü banka korkaktır. Alacağını kendi tahsil edemeyecek kadar acizdir. Kendi yarattığı pisliği temizleyemez. Ne yapar? Vatandaşı, bir dosya gibi, bir et parçası gibi, paketleyip Varlık Yönetim Şirketi denilen tahsilat çetelerine satar. Bakın, şirket diyorum ama siz anladınız. Vatandaşın gözünde bunların tahsilatçıdan farkı yoktur. Farkı, tahsilatçının sokakta, bunların plazada olmasıdır. Biri sopayla korkutur, diğeri telefonla. Biri kapına dayanır, diğeri ananı, babanı, komşunu, iş yerini arar. Yöntem değişmiş, zihniyet aynı. Vatandaş kime borçlu olduğunu bile bilmez artık. Dün bankaya borçluydu, bugün tanımadığı bir şirkete. Yarın kime satılacak? Kim bilir. İnsan bu ülkede artık müşteri değil, alınıp satılan bir maldır. Bu sistem saçma değil, bu sistem alçaktır. Çünkü güçlü olan hep korunur. Banka kâr ederken aslan, zarar ederken kaçan bir kedi gibidir. Riski vatandaş çeker, kârı banka yer. Böyle düzen mi olur? Devlet de bu düzene seyirci değil, ortaktır. Lisans vererek, "devam edin" demiştir. Vatandaşını korumak yerine, onu bu şirketlerin önüne yem olarak atmıştır. Vatandaş her gün aranır, tehdit edilir, aşağılanır. Devlet nerededir? Kâğıt üzerinde denetim yapmaktadır. Vatandaşın psikolojisi bozulmuş, yuvası dağılmış, kimin umurunda? Sabah akşam "hukuk devleti" diye nutuk atanlar, vatandaşın telefon taciziyle intihara sürüklendiği bu düzene tek kelime etmezler. Çünkü bu düzen onların düzenidir. Açık konuşalım: Bu ülkede borçlu olmak suçlu olmaktan daha beter hale gelmiştir. Katil bile avukatıyla muhatap olur, hâkim karşısına çıkar. Borçlu ise avukatsız, hâkimsiz, savunmasız, bir telefon çetesinin insafına bırakılır. Bu bir tahsilat sistemi değildir. Bu bir sindirme, korkutma, ezme sistemidir.
Bankalar vatandaşı soyup soğana çevirip sonra da "biz tahsil edemedik" diye ağlarlar. Ağlamayın. Siz tahsil edemediniz, çünkü siz vatandaşı soymaktan başka bir şey bilmediniz. Vatandaş mağdurdur, evet. Ama artık mağdur değil, isyan halindedir. Çünkü bıçak kemiğe dayanmıştır. Borç ödenir, tamam. Ama insanlık satılmaz. İnsan onuru, bir alacak dosyasına sığdırılamaz. Bu düzeni kuranlar, bu düzenden beslenenler ve bu düzene göz yumanlar bilsinler: Tarih sizi bankacı olarak değil, bu milletin sırtından geçinen modern tefeciler olarak yazacaktır. ---
Sayın yetkililer lütfen bu konuyu dikkate alarak Cumhurbaşkanımıza iletiniz. Bu anlamda binlerce emekli mağduriyet yaşamaktadır. Saygılarmla
İDRİS ORTAKAYA
MODERN MAFYA DÜZENİ
İdris ORTAKAYA
Yorumlar